Ik wil dat mijn werk begrijpelijk is: op het eerste gezicht moet de lezer/kijker/luisteraar betekenis kunnen hechten aan het gebodene. Dat houdt niet in dat een werk eenvoudig hoeft te zijn, maar het kan helpen als een werk er eenvoudig uitziet. In mijn ideale geval lijkt het alsof het werk er altijd al was, maar dat er alleen even iemand nodig was om het openbaar te maken. Het is een kwestie van vakmanschap om de kunstenaar te laten verdwijnen en het werk ook echt het werk te laten doen.
Schijn bedriegt echter. Mijn ideale liedje bijvoorbeeld moet zo simpel en natuurlijk klinken dat het meteen valt mee te neuriën. Als iemand het probeert na te spelen mag de verwarring pas ontstaan: akkoorden die onlogisch zijn, afwijkende tussenstukjes, veranderende toonsoorten enzovoorts. Hetzelfde idee ligt ten grondslag aan een goede verhaallijn of een goede zeefdruk.