ZIJ ZAG MIJ NIET STAAN

ik heb gesmeekt, ik heb gebeden, heb gewacht en nagestaard
elke dag drie liefdesbrieven en nog tweemaal daags een kaart
ik heb gebeld, ik heb publiekelijk mijn toewijding verklaard
zelfs gedreigd de hand nog aan mijzelf te slaan
maar zij zag mij niet staan

de fanfare ingehuurd op zondagmiddag slechts voor haar
als het regende dan stond ik met mijn paraplu al klaar
als zij het had gevraagd, dan likte ik nog het trottoir
of liet ik mij castreren tot sopraan
maar zij zag mij niet staan

serenades in de nacht op saxofoon in bes mineur
ik heb haar achtervolgd, ik heb geslapen voor haar deur
op een dag die deur geschilderd in een hele vieze kleur
en het ochtendblad besmeurd met levertraan
maar zij zag mij niet staan