TEKORT

van jongsafaan, al voor zijn eerste zinnen
was ie bezeten van dat groots geverfde doek
het zat heel diep, dat meesterwerk van binnen
en naar de uiting was ie jarenlang op zoek
en dus in ieder vrij kwartier
greep ie naar potlood en papier
aan meisjes deed ie niet, geen dancings en geen sport
hij deed het duizend keer in klad
maar altijd was het niet je-dat
het was zo duidelijk als wat:
hij kwam nog wat tekort

Hij dacht: nou ja, wat weet ik van het leven
ik ben nog zelden uit mijn atelier geweest
en dat weerhoudt mij van mijn diepste streven
ik neem vijf jaar en daarin leef ik als een beest
hij zag het dak, hij zag de goot
hij zoop hij neukte en hij spoot
en aan het eind was ie zelfs modieus besnord
een avond laat in het bordeel
greep ie naar linnen en penseel
probeerde rood, probeerde geel, maar:
hij kwam nog wat tekort