ONHANDIG

samen op haar kamer
verliefd en heel alleen
zijn stem verbergt zijn onrust
haar hand verkent zijn been
zijn hand gaat door haar haren
en zachtjes langs haar huid
zij zegt dat ze het warm heeft
en doet een oorbel uit

de truien zijn verwijderd
de stemmen staan op zacht
haar hand gaat door zijn borsthaar
ze telt er minstens acht
dan geeft ze hem een tongzoen
ontstuimig, bijna woest
en hij denkt: had ik nu maar
mijn tanden net gepoetst

zijn hand glijdt langs haar lichaam
doortastend, zonder schok
en daarbij schiet hij en passant
twee knopen van haar rok
zij lijken bijna op te gaan
in golven van geluk
en in vervoering bijt zij
een van zijn puistjes stuk