ER KOMT EEN DAG

er komt een dag dat ik niet meer bereid ben
om mijn wereld te verslaan in jullie taal
dat ik niet meer tracht om jullie te bereiken
dat ik door zal hebben dat ik dat niet haal
dat de grip van jullie wereld zal vervagen
enkel eigen associaties, anders niet
zelfs als niemand daar de logica van ziet
omdat ik daar ook niet meer om zal vragen

er komt een dag dat iemand naar mijn naam vraagt
en ik hem enkel aanstaar en doorgrond
ongemakkelijk zal hij de vraag herhalen
en dan verschijnt een glimlach om mijn mond
niet dat het domme van de vraag me nog vertedert
maar omdat de vrager zelf daarmee al zei
dat hij geen houvast heeft, geen grip op mij
het zal een glimlach zijn die neerhaalt en vernedert

er komt een dag dat niets me meer kan kwetsen
dat ik overal al eerder ben geraakt
dat de littekens verhard zijn van het tergen
en een nieuwe wond geen indruk op me maakt
er zal geen angst of pijn op mijn gezicht zijn
geen woede zelfs, geen onbegrip of haat
op die dag is het daarvoor net te laat
op die dag zal ik rijp voor het gesticht zijn