Het meer was rood geworden van het bloed van alle mensen en dieren die de zwaan al had verscheurd.

Inmiddels was de koning oud en een beetje vergeetachtig geworden. Hij wist dat zijn tijd ten einde liep. Voor hij stierf wilde echter hij afrekenen met dit vreselijke monster dat zich midden in zijn rijk bevond. Eigenlijk had hij het steeds willen doen, maar het was er nooit van gekomen. Met de jaren was zijn angst voor de zwarte zwaan gegroeid. Van een vaag onbehaaglijk gevoel toen de zwaan grijs begon te worden tot een dagelijkse paniek als hij aan de zwaan dacht nu die gitzwart was. En de zwaan was geen moment uit zijn gedachten, alsof hij zelf schuld had aan het bestaan van dit monster. De zwaan moest dus verslagen worden, maar zelf was hij te oud en te traag, daarom besloot hij een van zijn twee zoons te sturen. Hij koos voor de oudste die het rijk zou erven, opdat die met een heldendaad op zijn naam de troon zou kunnen bestijgen. Zwaar bewapend trok de jongen erop uit.