DE ZILVERSPIN

Toen de wereld nog zo jong was dat schoonheid belangrijker was dan roem of geld, en dat de goede dingen die op een mens afkwamen nog niet met argwaan werden begroet, leefden er twee broers die de wijde wereld in trokken. Omdat de wereld groot genoeg was, en de beide broers zeer verschillend van karakter, hadden ze besloten dat de ene bij de eerstvolgende splitsing in de weg linksaf zou slaan, en de andere rechtsaf. Precies op de plek waar de weg vorkte, onder de richtingaanwijzer waarvan het ene verweerde bordje aangaf dat zich daar 'links' bevond, en waarvan het andere bordje in nog nauwelijks te lezen letters stond dat 'rechts' daar te vinden was, zat een oude vrouw die zich daar warmde aan haar stoof. De jongens groetten haar vriendelijk en gaven haar wat geld, want zo ging dat in die dagen. Het oudje knikte terug, en haalde uit haar mantel twee kleine doosjes, allebei van ivoor en fraai bewerkt, en gaf ze aan de jongens.