Aan het eind van de dag, toen het achter alle ramen donker was geworden, liep hij eenzaam door de straten om zijn laatste geld dan maar te besteden aan een maaltijd en een nacht in een goedkope herberg. Opeens zag hij in de goot voor de herberg een laars liggen, een rechterlaars om precies te zijn, en al was hij dan niet nieuw, hij was in elk geval stukken beter dan de laars die hij had. Hij ging op een richeltje zitten om te kijken of het een beetje zijn maat was. Net toen hij zijn oude laars voorzichtig had uitgetrokken kwam er een dwerg op hem af, niet groter dan een hand Hij liep een beetje raar,en toen de soldaat beter keek zag hij dat het ventje rechts een houten poot had.
“Wat doe je daar met mijn laars?” schreeuwde de dwerg van een afstandje.
“Hoezo jouw laars? Hij is veel te groot voor jou en bovendien heb ik hem eerlijk gevonden,” zei de soldaat. ”Trouwens: wat moet jij nou met een rechterlaars, je hebt niet eens een rechterbeen!”
“Dat maak ik zelf wel uit, of hij te groot is of niet,” riep de dwerg kwaad. “Het is mijn laars en het is een heel bijzondere laars.