GOUDRAPERTJE

Een soldaat keerde terug uit de oorlog. Of zijn generaal de veldslag gewonnen had of verloren, het maakte hem niet uit. Zijn linkerbeen was hij kwijtgeraakt en zijn houten poot zakte bij elke stap een stukje weg in de modder. Bovendien was zijn rechterlaars zo versleten dat geen schoenlapper die meer kon herstellen, en juist als je maar een been hebt is het belangrijk om daaraan een goede schoen te dragen. Zodoende had hij besloten om het weinige geld van zijn laatste soldij uit te geven aan een nieuwe laars, en meer geld dan voor een enkele laars had hij niet. Hij liep door de stad van schoenmakerij naar schoenmakerij, maar niemand wilde een losse rechterlaars verkopen. Sterker nog: door iedereen werd hij met gelach, gehoon of afkeer verjaagd; met een afgedankte soldaat die geen cent te verteren had wilde niemand wat te maken hebben.