Een afspraak met de dood

Er was eens een man in de kracht van zijn leven, die op een middag werd bezocht door de dood.
“Ik kom om me vast voor te stellen,” zei de dood, “Ik ben de dood, aangenaam.”
“Je komt me toch niet halen?” vroeg de man verschrikt. “Ik ben nog sterk en snel, ik ben nog in de bloei van mijn leven. Ik heb vrouw en kinderen om voor te zorgen en ik moet nog een heleboel doen.”
De dood knikte begrijpend. “Dat weet ik, en pas als het je tijd is zal ik komen om je mee te nemen.
“Dat is niet nodig," zei de man. “Als het mijn tijd is, dan kom ik zelf naar je toe, dat zal je de tocht besparen.”
De dood glimlachte. “Als iedereen dat zou doen, zou dat inderdaad veel werk schelen. Goed, laten we afspreken dat jij naar mij toekomt als je klaar bent met je leven.”
De man haalde opgelucht adem en wilde al afscheid nemen.
“Maar dan moet ik natuurlijk wel zeker weten dat je ook komt,” dacht de dood hardop.